است كه أولا نسبت انكار فسخ حج به جميع أمت مىنمايد ، وباز بلافاصله اختلاف ابن عباس وغير أو ثابت مىنمايد . وظاهر است كه براي تكذيب نسبت اين انكار به جميع أمت قول خودش كافى است [ زيرا ] كه هرگاه ابن عباس وغير وى در اين باب اختلاف داشتند ، نسبت اين انكار به جميع أمت كذب صريح وبهتان فضيح است . وإفادات سابقه أئمة سنيه - كه از آن تجويز بسيارى از أكابر وأعاظم مقتدايان وأئمة سنيه فسخ حج را ظاهر است - خود ادلّ دليل بر تكذيب اين نسبت باطل ، وابطال اين بهتان لا حاصل است ، فللّه الحمد كه كذب مخاطب وكذب خود ولى الله به قول خودش - كه مخاطب أو را آيتي از آيات الهى ومعجزه [ اى ] از معجزات نبوي مىداند ، وخودش در “ تفهيمات “ دعوى حصول مقامات جميع أنبياء ( عليهم السلام ) براي خود دارد ، وديگر خرافات غريبه كه عاقل لبيب را به زعفران زار مىاندازد ، بر زبان مىآرد ( 1 ) - ظاهر وباهر گرديد . وظاهراً مخاطب به سبب همين تهافت وتناقض أو پى به اختلال عقلش برده ، أو را در اظهار اختلاف ابن عباس وغير وى خِرِف وسَفيه دانسته ،

--> 1 . بخشي از عبارات أو چنين است : تعليم أسماء مردم را من بودم ، آنچه إبراهيم [ ( عليه السلام ) ] را گلزار گشت من بودم ، تورات موسى [ ( عليه السلام ) ] من بودم ، احياء عيسى [ ( عليه السلام ) ] ميت را من بودم ، قرآن مصطفى [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] من بودم . مراجعه كنيد به : التفهيمات الإلهية 4 / 17 .